เนื่องจากตอนนี้กำลังมีประเด็นที่เป็นที่ถกเถียงกันค่อนข้างมากระหว่างซีรีย์เรื่องหงสาวดีและการ์ตูนเรื่องอโยธยาเอยาวดี
เรื่องที่พูดถึงค่อนข้างมากคือเรื่องคำว่าน้ำปรุง
-ในฝั่งของการ์ตูนคำว่าน้ำปรุงไม่ได้มีในเนื้อหาของเรื่อง แต่เกิดจากการคอนแลปกับน้ำหอม แล้วแฟนๆพากันตามหาน้ำปรุงกลิ่นกุหลาบมอญซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของตัวละครในเรื่องโดยแฟนเห็นว่านี่คือสัญลักษณ์ที่ใช้และเป็นที่รับรู้กันในหมู่คนทั่วไป ว่าหากพูดถึงน้ำปรุงจะต้องคิดถึงการ์ตูนเรื่องนี้
-ในส่วนของซีรีย์ได้มีการใช้คำว่าน้ำปรุงในฉากที่พระนเรศจับได้ว่ามังจีชวาแอบมาสอดแนมในขณะที่พระนเรศกำลังแอบฝึกฝนกับพระมหาเถรคันฉ่อง โดยนักเขียนบทกล่าวว่าได้รับแรงบันดาลใจมาจากการเขียนบทเรื่องกาหลมหรทึกที่นางเอกถูกจับได้เพราะกลิ่นน้ำหอม และการใช้น้ำปรุงเป็นเรื่องปกติของเจ้าฟ้าสมัยนั้น
-ประเด็นที่เป็นที่ถกเถียงกันคือคำว่าน้ำปรุงเริ่มมีการใช้ในสมัยรัชกาลที่5 และไม่มีบันทึกในประวัติศาสตร์ว่าเจ้าฟ้าฝั่งพม่าได้มีการใช้เครื่องหอมในชีวิตประจำวันจะใช้ในพิธีสำคัญเท่านั้น การที่นักเขียนบทใช้คำซ้ำกับนักวาดโดยเป็นคำที่ผิดยุคเหมือนกันเป็นข้อสังเกตได้ว่ามีการนำไอเดียจากการ์ตูนไปใช้ทั้งๆที่ผิดประวัติศาสตร์ในสมัยนั้น แต่ก็มีแฟนคลับซีรีย์มาชี้แจงว่านักเขียนใช้คำว่าน้ำปรุงตั้งแต่เรื่องแม่หยัว
ในเรื่องนี้เราเลยอยากทราบประวัติศาสตร์น้ำหอมหรือเครื่องหอมว่าเริ่มใช้ในสมัยไหน เพราะประวัติศาสตร์น้ำหอมมีที่มายาวนานตั้งแต่สมัยอียิปต์ และในเอเชียเองก็มีเริ่มมีการค้าขายกับชาวต่างชาติมาตั้งแต่โบราณไม่มีการนำเครื่องหอมหรือน้ำหอมเข้ามาใช้ในสมัยอยุธยาเลยเหรอคะ
-แล้วหากไม่ใช้คำว่าน้ำปรุง ในสมัยก่อนใช้คำว่าอะไรคะหรือในภาษาพม่าต้องใช้คำว่าอะไร การใช้คำว่าน้ำปรุงไม่ตรงกับยุคสมัยผิดหรือไม่ในบทประพันธ์อิงประวัติศาสตร์
อยากถามเกี่ยวกับคำว่าน้ำปรุงในประวัติศาสตร์ที่กำลังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ในตอนนี้ค่ะ
เรื่องที่พูดถึงค่อนข้างมากคือเรื่องคำว่าน้ำปรุง
-ในฝั่งของการ์ตูนคำว่าน้ำปรุงไม่ได้มีในเนื้อหาของเรื่อง แต่เกิดจากการคอนแลปกับน้ำหอม แล้วแฟนๆพากันตามหาน้ำปรุงกลิ่นกุหลาบมอญซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของตัวละครในเรื่องโดยแฟนเห็นว่านี่คือสัญลักษณ์ที่ใช้และเป็นที่รับรู้กันในหมู่คนทั่วไป ว่าหากพูดถึงน้ำปรุงจะต้องคิดถึงการ์ตูนเรื่องนี้
-ในส่วนของซีรีย์ได้มีการใช้คำว่าน้ำปรุงในฉากที่พระนเรศจับได้ว่ามังจีชวาแอบมาสอดแนมในขณะที่พระนเรศกำลังแอบฝึกฝนกับพระมหาเถรคันฉ่อง โดยนักเขียนบทกล่าวว่าได้รับแรงบันดาลใจมาจากการเขียนบทเรื่องกาหลมหรทึกที่นางเอกถูกจับได้เพราะกลิ่นน้ำหอม และการใช้น้ำปรุงเป็นเรื่องปกติของเจ้าฟ้าสมัยนั้น
-ประเด็นที่เป็นที่ถกเถียงกันคือคำว่าน้ำปรุงเริ่มมีการใช้ในสมัยรัชกาลที่5 และไม่มีบันทึกในประวัติศาสตร์ว่าเจ้าฟ้าฝั่งพม่าได้มีการใช้เครื่องหอมในชีวิตประจำวันจะใช้ในพิธีสำคัญเท่านั้น การที่นักเขียนบทใช้คำซ้ำกับนักวาดโดยเป็นคำที่ผิดยุคเหมือนกันเป็นข้อสังเกตได้ว่ามีการนำไอเดียจากการ์ตูนไปใช้ทั้งๆที่ผิดประวัติศาสตร์ในสมัยนั้น แต่ก็มีแฟนคลับซีรีย์มาชี้แจงว่านักเขียนใช้คำว่าน้ำปรุงตั้งแต่เรื่องแม่หยัว
ในเรื่องนี้เราเลยอยากทราบประวัติศาสตร์น้ำหอมหรือเครื่องหอมว่าเริ่มใช้ในสมัยไหน เพราะประวัติศาสตร์น้ำหอมมีที่มายาวนานตั้งแต่สมัยอียิปต์ และในเอเชียเองก็มีเริ่มมีการค้าขายกับชาวต่างชาติมาตั้งแต่โบราณไม่มีการนำเครื่องหอมหรือน้ำหอมเข้ามาใช้ในสมัยอยุธยาเลยเหรอคะ
-แล้วหากไม่ใช้คำว่าน้ำปรุง ในสมัยก่อนใช้คำว่าอะไรคะหรือในภาษาพม่าต้องใช้คำว่าอะไร การใช้คำว่าน้ำปรุงไม่ตรงกับยุคสมัยผิดหรือไม่ในบทประพันธ์อิงประวัติศาสตร์